Cando era un mozote estaba certo de que ser escritor era o top das ilusións. por iso, consagrei ducias de horas a ler a kafka. transcorridos uns anos, decateime de que imprescindibles eran os carpinteiros, os señores que nos fornecían de cousas que usamos todos os días: camas, mesas, armarios. mirar a javier losada e beatriz mato montando moble

O museo nacional de tokio acolle a mostra androide, que é humano?, unha mostra do estado de primitivismo no que estamos en relacióin aos robots antropoformes. a compañía europea presentou o robot aldebaran, deseñado para vivir con persoas. unha das funcións que se lle concedeu polo de agora é vender cápsulas de café nun centro comercial. o

Eu sei que o secretario xeral de ciudadanos, josé manuel villegas, é intelixente. seino porque usa lentes. o seu razoamento é hegeliano: pide que coñecer a lingua dun virreinato de españa non sexa requisito para ser funcionario. quere rebaixar o galego, o vascuence e o catalán a mérito, a palmada nas costas, a guinda no pastel, a apreciació

Aníbal malvar soaba pesaroso ao outro lado do teléfono. chamárao para informar sobre o secuestro de fariña (libros del ko) de nacho carretero. toda a miña empatía, nacho. aníbal escribiu novelas negras nas que era o protagonista: facía de canalla —variante lírica do macarra— que convida a unha loira platino a cear espaguetes con jack d

A banqueta na que estou sentado é mullida. enfronte teño un piano e detrás unha parede branca. un señor de mediana idade, alto e esvelto, entra na habitación. non podo recoñecelo, peitea o pelo moreno con raia e viste un chaleco cor verde garda civil. diríxese cara a min, intranquilízame o enfadado que está. situase entre o piano e máis e

A xerencia do cabaret voltaire quere expresarlles a súa petición de desculpas pola ausencia de espectáculo nestes días pasados. o noso xefe de sala, responsable da programación, está de vacacións ata o vindeiro 20 de xullo e non dispón de conexión continuada a internet. as funcións serán, logo, esporádicas ata o día da súa volta depen

#bondíagz nunca decido se lugo ten unha cuberta de cinzas recicladas que abrangue a cidade ou é a néboa evaporando o miño. cando menos hoxe dei un rodeo ao centro en bicicleta e puiden alegrarme de ver a antonio cortando o pelo e de berrarlle unha parvada dende a rúa, e de ver unha muller limpando os cristais da casa para cando solee, e, nunha

O meu dvd co 'hamlet' que dirixiu zefirelli debe de ser o máis paseado da historia. adoito collelo para o lecer e sempre regresa intacto. dende que padezo a condición de pai, películas coma 'kung-fu panda' gozan dunha inexplicada preferencia. supoño que o filósofo esloveno slavoj zizek sufre a mesma xerarquía familiar porque cita ese filme en

O acento co que falan os vellos hoteis fascíname. gústanme eses hoteis que ocupan mazás completas porque os reformistas de primeiros do século xx os deixaron como tarefa pendente mentres derrubaban rúas completas ata acabar por esquecelos. eses hoteis falan tantos idiomas como bandeiras exhiben na fachada. indubidablemente, tanto pendón procu

Ocupamos as terrazas como o noso maio do 68, como a nosa opción de desobedencia consentida, de liberdade capturada á ciencia. hai toneladas de calor. o lóxico sería confinarnos