A xerencia do cabaret voltaire quere expresarlles a súa petición de desculpas pola ausencia de espectáculo nestes días pasados. o noso xefe de sala, responsable da programación, está de vacacións ata o vindeiro 20 de xullo e non dispón de conexión continuada a internet. as funcións serán, logo, esporádicas ata o día da súa volta depen

Jorge ten unha galería. álex ten un bar. manín ten un ultramariños. quique pinta. todos falan con cara de susto. díxenlles: non houbo unha guerra, non caeron as pontes, non hai buratos nas estradas, non se afundiron os edificios das fábricas, non bombardearon as casas,... recomporemos os ósos antes do que suspiramos.

Óscar poy franco e máis eu debatemos onte sobre separación de poderes. alégame a intromisión de marlaska na investigación sobre o peso do 8m na peste actual que estaba desenvolvendo pérez de los cobos para unha xuíza. ten toda a razón. un ministro non pode pedir a un subordinado que lle abra as portas do indagado baixo o argumento de desle

Ocupamos as terrazas como o noso maio do 68, como a nosa opción de desobedencia consentida, de liberdade capturada á ciencia. hai toneladas de calor. o lóxico sería confinarnos

Cando era un mozote estaba certo de que ser escritor era o top das ilusións. por iso, consagrei ducias de horas a ler a kafka. transcorridos uns anos, decateime de que imprescindibles eran os carpinteiros, os señores que nos fornecían de cousas que usamos todos os días: camas, mesas, armarios. mirar a javier losada e beatriz mato montando moble

A miña nai mete un saco inmenso no salón da miña casa estando eu sentado nun sofá. ela abre a grande boca de tea e ceiba 150 cans, algúns de razas perigosas. eu sinto pánico e, dun chouto, póñome de pé no sofá.

#bondíagz nunca decido se lugo ten unha cuberta de cinzas recicladas que abrangue a cidade ou é a néboa evaporando o miño. cando menos hoxe dei un rodeo ao centro en bicicleta e puiden alegrarme de ver a antonio cortando o pelo e de berrarlle unha parvada dende a rúa, e de ver unha muller limpando os cristais da casa para cando solee, e, nunha

Crtvg: [un dos proxectos novos da galega no eido cultural entrará con oficio de palabras un espazo semanal de 30 minutos, dirixido e presentado polo escritor xosé carlos caneiro , que non renunciará ao ton intimista e próximo da entrevista cultural e ao clímax especial que se establece cando se fala cara a cara, co espazo xusto dunha mesa de p

On podemos bañarnos dúas veces no mesmo río. compra- mos cada día o pan no mesmo sitio, pero nunca do mesmo xeito. o inmutable é que dona rosario e máis eu compartimos o pan. ela compra un cacho de molete e eu aprópiome do resto. eu nunca vin a dona rosario nin sei nada sobre ela. imaxínoa como unha señora de pelo pálido e cardado. simple

O acento co que falan os vellos hoteis fascíname. gústanme eses hoteis que ocupan mazás completas porque os reformistas de primeiros do século xx os deixaron como tarefa pendente mentres derrubaban rúas completas ata acabar por esquecelos. eses hoteis falan tantos idiomas como bandeiras exhiben na fachada. indubidablemente, tanto pendón procu