Jorge ten unha galería. álex ten un bar. manín ten un ultramariños. quique pinta. todos falan con cara de susto. díxenlles: non houbo unha guerra, non caeron as pontes, non hai buratos nas estradas, non se afundiron os edificios das fábricas, non bombardearon as casas,... recomporemos os ósos antes do que suspiramos.

Ocupamos as terrazas como o noso maio do 68, como a nosa opción de desobedencia consentida, de liberdade capturada á ciencia. hai toneladas de calor. o lóxico sería confinarnos

A noite empeza cando tropezas con dúas latas de red bull no portal da casa. deducino porque lle lin a valle inclán que «la batalla comienza cuando los ojos llegan a mirarla». valle inclán aprendeuno cando sobrevoou a primeira guerra mundial para o diario el imparcial. o escritor comprendera que a realidade é fragmentaria porque se carteaba co

Aníbal malvar soaba pesaroso ao outro lado do teléfono. chamárao para informar sobre o secuestro de fariña (libros del ko) de nacho carretero. toda a miña empatía, nacho. aníbal escribiu novelas negras nas que era o protagonista: facía de canalla —variante lírica do macarra— que convida a unha loira platino a cear espaguetes con jack d

#bondíagz nunca decido se lugo ten unha cuberta de cinzas recicladas que abrangue a cidade ou é a néboa evaporando o miño. cando menos hoxe dei un rodeo ao centro en bicicleta e puiden alegrarme de ver a antonio cortando o pelo e de berrarlle unha parvada dende a rúa, e de ver unha muller limpando os cristais da casa para cando solee, e, nunha

As nosas vidas son paralelas,pero non tanxentes. tan lonxe. acordei cedo, por volta da sete e, co sol en timidez aínda. deiteime no sofá, cos personaxes do meu libro de familia durmindo, para ler a modiano.'tres desconocidas'. tres historias de senllas mozas perdidas entre nomes de rúas de parís, unha muller misteriosa e protectora, e un home a

A miña nai mete un saco inmenso no salón da miña casa estando eu sentado nun sofá. ela abre a grande boca de tea e ceiba 150 cans, algúns de razas perigosas. eu sinto pánico e, dun chouto, póñome de pé no sofá.

Vín nun piso franco. a década dos 90 empezaba a cansar de si mesma. eta tiña sección fixa nos periódicos: cada día representaba o seu auto de ira e mutilación.eramos tres naquela vivenda elevada sete andares, na parte na que lugo unicamente sabe descender. cid e andrés militaran en senllas organizacións extremas. nunca con outras intenció

On podemos bañarnos dúas veces no mesmo río. compra- mos cada día o pan no mesmo sitio, pero nunca do mesmo xeito. o inmutable é que dona rosario e máis eu compartimos o pan. ela compra un cacho de molete e eu aprópiome do resto. eu nunca vin a dona rosario nin sei nada sobre ela. imaxínoa como unha señora de pelo pálido e cardado. simple

O meu dvd co 'hamlet' que dirixiu zefirelli debe de ser o máis paseado da historia. adoito collelo para o lecer e sempre regresa intacto. dende que padezo a condición de pai, películas coma 'kung-fu panda' gozan dunha inexplicada preferencia. supoño que o filósofo esloveno slavoj zizek sufre a mesma xerarquía familiar porque cita ese filme en